Choroba ta budzi w nas cały czas strach, choć już od dawna można ją leczyć. Nie każdy atak, który przypomina padaczkę jest objawem epilepsji. Dlatego należy wykonać szereg badań takich jak EEG i rezonans magnetyczny głowy. Wtedy mogą ujawić się w wynikach ogniska mogące powodować zaburzenia. Często Ne są powodem dziwnych objawów. Najczęściej te badania wystarczą do leczenia padaczki. Jeśli jednak lekarz nie jest pewny to może zlecić całodobowy zapis EEG lub video-EEG. Ten drugi zapis umożliwia nie tylko zapis, ale i obserwację pacjenta. Stereotyp towarzyszący tej chorobie mów o tym ze jest ona od urodzenia. A tak nie jest, bowiem nikt nie rodzi się z tą chorobą a przyczyn może być bardzo wiele. Bardzo rzadko zdarza się, że choroba jest dziedziczona, najczęściej występuje ona w wyniku urazów, guza, zatrucia, tętniaka oraz w wyniku stanu zapalnego mózgu. U dzieci może ona powstać w wyniku niedotlenienia okołoporodowego. Atak to najczęściej seria drgawek. Objawów ataku może być bardzo wiele, bo wszystko zależy do tego, jaka część mózgu je powoduje. Często atak to niekontrolowane mruganie oczami, żucie, szarpanie kończyn, mlaskanie i masa innych. Napad zazwyczaj trwa kilka minut i nie jest groźny dla zdrowia. Jednak są takie przypadki, kiedy mogą być groźne mowa tu o kąpieli czy przebywaniu na wysokości. Bardzo niebezpieczne jest tez prowadzenie pojazdów mechanicznych. Musisz wiedzieć, że choroba ta nie jest przeszkodą do zajścia w ciążę i urodzenia zdrowego dziecka. Ale ataki stanowią zagrożenie dla ciąży, dlatego chora powinna być pod opieka lekarza i przyjmować odpowiednie leki. Czy wiesz jak postępować podczas ataku? Pierwszej pomocy może udzielić każdy z nas. Po pierwsze zachowajmy spokój. Chorego od przedmiotów, o które może uderzyć, połóż go an boku z twarzą skierowaną ku podłożu by umożliwić w ten sposób wyciek śliny. Poluzuj kołnierzyk i przytrzymuj głowę. Chorego należy asekurować podczas całego napadu. Nie wolno cucić, polewać wodą czy bić po twarzy. Podczas ataku zdarza się, że występują zaburzenia oddychania, więc wtedy nie próbuj sztucznego oddychania gdyż może to tylko zaszkodzić. Gdy chory tylko odzyska przytomność to zapytaj jak możesz mu pomóc, wezwać lekarza, skontaktować się z rodziną czy opiekunem. Większość chorych regularnie przyjmuje leki, mogą on dzięki temu normalnie żyć a nawet czasem w ogóle odstawić leki. Jednak zdarzają się pacjenci, u których leki nie dają pożądanego rezultatu Wedy pozostaje wszczepienie stymulatora błędnika.